Skriuw ek ris in reaksje yn it Gastenboek wat jimme fan'e side fyne !
Interview Op'e Roaster (April 2012)

Gastfrije Berltsumers.


Yn de earste wrâldkriich (1914-1918) binne in protte Frânsken en Belgen nei Nederlân flechte. De Dútsers wienen yn opmars. Hja hienen grut sukses yn de opmars troch België en Noard Frankryk nei Parys. Op 5-9-1914 stienen de Dútske legers al op sa'n 100 km. fan Parys. In protte Belgen en Frânsen kamen as flechtling yn it Noarden fan Fryslân te lânne. Yn 1918 wie it al net better. De Ingelske legers driuwen de Dútsers wêrom. Op 8-8-1918 stienen de Britse legers oan de rivier de Somme. Doarpen en stêden leinen ûnder fjûr. Wer in stream flechtlingen dy't de Belgisch / Nederlânske grins oerflechten. Krekt as yn 1914 krije de boargemasters ek no wer in skriuwen fan de Kommisaris fan de Keninginne mei it fersyk om flechtlingen op te nimmen. It is in swiere tiid, der is net folle te krijen en in protte artikels binne op de bon. Mar de earme flechtlingen moasten holpen wurde want guon wienen al twa moanne op de flecht.

Sa binne yn BERLTSUM ek flechtlingen op nommen en wol yn it eardere earmhûs hjir oan de Lytsebuorren. Op ferskate plakken, wêr ûnder yn Berltsum, binne nei it slúten fan de wapenstilstân op 11-12-1918 opstannen útbrutsen ûnder de flechtlingen. Hja woenen sa gau as mooglik wie wer op nei hûs ta, mar dat blyk altyd net samar te kinnen. Der sieten stokeljende eleminten ûnder it ûntefreden folk. It gie der om wei hjir yn it earmhûs. Doarren waarden yntrape en persoanen dy't op har ta seachen waarden bedrige. Hja stjoerden in brief nei de Ingelske konsul en skriuwen dat it allegearre tige min wie mei de opfang, it iten wie net goed, de ferwaarming te min en gean sa mar troch. Om te bewiizen dat dit net sa wie stjoerde de boargemaster fan Menameradiel in brief wêr yn hy útliz joech oer hoe it yn wurklikheid wie. De stokeljenden (it wienen mar in pear) wienen fier besiden de wierheid en fertsjinnen it om oppakt, en yn aparte romten opsletten te wurden oan't hja wer nei hûs ta koenen. Al gau nei de wapenstilstân koenen de earste flechtlingen wer nei hûs. It wie noch net foar allegearre tastien, want de omstannichheden wienen noch net oeral gelyk yn dy gebieten.

Letter, yn de twadde wrâldoarloch, kamen hjir ek evakuees út it súden fan ús lân en út Rotterdam en omkriten. Dan noch wer letter, n.o.f. de ûnôfhinklikheid fan Suriname, de Surinamers yn de eardere túnbouskoalle (no doarpshûs "It Heechhout") en de flechtlingen, oeral wei, yn it eardere rêst - en fersoargings hûs "Berlingahiem".(no stiet op dit plak"Berlinga State"). De Berltsumers hawwe altyd gastfrij west foar minsken yn de ferdrukking en dat moat ek sa bliuwe.


 *********************************

Sjoch ek de filmkes oer asylsykers nei Berlingahiem:

"Asylsykers nei Berltsum" en "Protest yn Berltsum"


L.C. 24-6-1975.

Ook in BERLIKUM opvang centrum van Surinamers.

De tuinbouwschool (no doarpshûs "It Heechhout"), die laatstelijk heeft gediend als opvangcentrum mei de namme “Linquenda” (* voor bejaarden van "Berlingahiem" i.v.m. verbouwingen, biedt plaats aan 40 á 50 mensen. In de loop van het najaar worden de Surinamers verwacht. De groep bestaat voornamelijk uit Hindoestaanse en Javaanse Surinamers, die bevreesd is na de onafhankelijkheid van Suriname door de Creoolse meerderheid onder de voet gelopen te worden. Het zijn eenvoudige mensen die altijd hard gewerkt hebben en nu bang zijn een soort koelies van de Creolen te worden.

Secretaris S.(ieds) Dijkstra (destiids beheerder fan it kantoar fan de Friesland Bank oan It Skil yn Berltsum) van de Stichting Berltsumer Belangen reageerde scherp op het nieuws.

"Stel dat het je buren worden. Het zijn practisch analfabeten en die moeten wij hier opvangen? De huizen in de omgeving worden ook meteen de helft minder waard". Jetze Koster, gemeenteraadslid, bezag de zaak positiever en meende dat het dorp deze mensen in nood de hulp moet bieden die nodig is.

De opvang zal van tijdelijke aard zijn, zo is gesteld van de kant van C.R.M. (It Ministearje fan Cultuur, Rekreaasje en Maatskiplik wurk.) Het is de bedoeling dat deze rijksgenoten daarna verspreid zullen worden over verscheidene dorpen in N.O. Friesland.

(* De spreuk is ôfkomstich fan Horatius. Linquenda tellus, et domus, et placens uxor, oerset: Ienkear moatte wy dizze grûn, dit hûs en de dierbre oare helte ferlitte.


L. C. 8-7-1975.

Tuinbouwschool in Berlikum nu als opvangcentrum van Surinamers aangewezen.


L.C. 27-6-1975.

BERLIKUMER bang BELANG.

Volgens de Leeuwarder Courant van 24 juni j.l. zal de voormalige tuinbouwschool in Berlikum tijdelijk gaan dienen als opvangcentrum voor Hindoestaanse en Javaanse Surinamers. Deze mensen zijn bang om na de onafhankelijkheid als minderheid in de verdrukking te komen. De Raadsleden van de gemeent Menaldumadeel hebben hun verantwoordelijkheid hierin getoond en zich terecht positief opgesteld. Dat is duidelijke taal.

De Stichting Berlikumer Belangen reageerde bij monde van secretaris S. Dijkstra als volgt: Stel dat het je buren worden. Het zijn practisch analfabeten en die moeten wij hier opvangen. De huizen in de omgeving worden meteen de helft minder waard. Ook dat is duidelijke taal. Ongegeneerd duidelijk zelfs. Een staaltje van schaamteloos racisme. Het domme vooroordeel, waar de heer Dijkstra het slachtoffer van is, is daarom zo gevaarlijk omdat het als een gretig gif om zich heen grijpt. Het is een stuk onzindelijk denken, dat mensen met een andere huidskleur en levenswijze "best zijn" als ze ons maar niet te dicht op de (blanke) huid komen. Dat deze mensen practisch analfabeet zouden zijn - wat nog de vraag is - heeft alles te maken met zoveel eeuwen Nederlands koloniaal bestuur, dat meer geinteresseerd was in wat er te halen viel, dan wat er aan de mensen bijgebracht kon worden.

Dat de bevolking van Suriname zo is samengesteld komt, omdat Nederland op het laatst zijn slaven bijvoorbeeld zelf uit Indië haalde. Dat wij daarvoor als moeder (!) - land nu de rekening gepresenteerd krijgen, is niet alleen niet verwonderlijk, het is ook zeer rechtvaardig. Maar de ware aap komt uit de mouw als de heer Dijkstra vreest, "dat de huizen in de omgeving ook meteen de helft minder waard worden". Dat is het dus. Zijn geweten zit in de rechter achterzak. Zijn mening rinkelt uitsluitend mee met de kassa. Daar en daar alleen liggen kennelijk de Berlikumer Belangen. Dat worden dan wel zeer bange belangen. Het is God-geklaagd. Ik roep hierbij dan ook alle Christenen, alle kerken en mensen met een hart-op-de-juiste-plaats in Berlikum op om zich hier openlijk tegen te keren. Want zulke woorden kunnen alleen met een slechte adem gezegd worden. Dat is met geen tandpasta te verhelen. Want het wijst op een bedorven maag.

Sint Annaparochie. L.J. de Leeuw.


L.C. 2-7-1975.

Rijksgenoten.

Sjoch it werwurd troch Klaas Looijenga, dy it opnimt foar Syds Dykstra en de S.B.B..


L.C. 16-8-1975.

Berlikumer kinderen zorgden voor vlotte integratie van Surinaamse gezinnen.

............het gewennen aan Nederlandse gewoonten en integratie met de bevolking van Berlikum staan voorop. Van dat laatste zijn de kinderen van onschatbare waarde. Zonder enige terughoudendheid zijn de Berlikumer kinderen naar de tuinbouwschool gegaan en komen daar nu elke dag om met hun Surinaamse leeftijdsgenootjes te spelen. "Vaak zijn hier evenveel Nederlandse als Surinaamse kinderen en soms tref je hier ‘s avonds meer jongelui uit Berlikum, dan er Surinamers aanwezig zijn", zegt de maatschappelijk werker, de heer Eddy Brandt.......................


NIEUWSBLAD van het Noorden. 30-7- 1975.

Het Centraal Bureau Rijksgenoten is momenteel druk doende een onderdak te vinden voor rijksgenoten die na de onafhankelijkheid van Suriname niet in hun geboorteland willen wonen en nu naar Nederland komen. Massaal, want rekening houdende met de capaciteit van de vliegtuigen, schat de heer Van Lienden het aantal op 1400 per week. En al deze mensen moeten ergens ondergebracht worden.In het Noorden zitten we momenteel in Drachten, Leeuwarden, BERLIKUM en Ureterp en we gaan binnenkort in Sneek van start, aldus de heer Van Lienden.


L.C. 27-1-1976.

Voor het eerst in de sneeuw.

BERLIKUM. De Surinaamse kinderen in het opvang centrum in de voormalige tuinbouwschool (no doarpshûs "It Heechhout") te Berlikum hebben gisteren voor het eerst in de sneeuw gespeeld. Er werd een grote sneeuwpop gemaakt en natuurlijk werden er hevige sneeuwgevechten gehouden. Het witte goedje was wel koud vonden de kinderen, maar veel plezier hadden ze er wel mee.

(Doe’t Suriname ûnôfhinklik waard, binnen in protte Surinamers nei Nederlân tein wêrûnder in soad opfongen binne yn Berltsum.)


L.C. 10-10-2006.

De zingende SuriFries.

Hij zingt bij het Goutumer shantykoor, Kaatste in BERLIKUM en schaatste wat af. Joy Kisoenpersad (39) is in feite een superallochtoon. Hij woont 31 jaar in Nederland en kan vloeiend Fries spreken. In november 1975 zijn we naar Nederland vertrokken. Dit was een paar maanden voor de onafhankelijkheid van Suriname. Op de basisschool in Berlikum waar we toen woonden, heb ik echt ALLE VORMEN VAN DISCRIMINALITEIT ervaren. Van Scheldkannonades tot uitsluiting van de groep. Mensen keken in de eerste periode op ons neer. We waren NIET WELKOM. Dat maakt je wel hard. Die problemen duurden kort. Mijn broer sprak na een week al Fries. Dat hielp. Ik dacht ook: als ik hier met de mensen wil praten, moet ik zo snel mogelijk Fries leren. Want taal is communicatie en dus macht. DAT zorgde voor integratie in het dorp. De Berlikumers WAARDEERDEN dat. Je moet er ZELF iets van maken. Als Friezen je eenmaal in het hart sluiten ben je binnen. Als je de taal beheerst neemt dat AFSTAND weg. Ik woon nu prettig in Zuiderburen buiten Leeuwarden met mijn vrouw. Als Surinamer heb ik me AANGEPAST in Friesland, maar verloochen mijn achtergrond niet. DAT IS INTEGRATIE.


 ********************************

Sawn Stjerren Nijs.

5-4-2000.

Vluchten is al erg genoeg.

Vluchtelingewerk Noord-West Friesland zet zich in voor de opvang en begeleiding van asielzoekers en vluchtelinge in onze gemeente. Wij vinden dat mensen die in ons land asiel aanvragen recht hebben op humane opvang en een faire juridische procedure. Zo’n opvang wordt ook mogelijk gemaakt door de inzet van een aantal beroepskrachten en talloze vrijwilligers.

De Stichting Vluchtelingen Werk Noord-West Friesland zoekt voor AVO - "Berlingahiem" in BERLIKUM voor 8 uren per week een COÖRDINATOR (M./V.) juridische begeleiding voor taken op het gebied van rechtsbescherming en dagstructurering.

De taken zullen het volgende omvatten:

Rechtsbescherming.

Dagstructurering. etc etc.....................

(In protte Berltsumer frijwilligers hawwe harren ynset foar dizze minsken. Ek de diakoniën fan de Berltsumer tsjerken hawwe dit wurk (fan Asyl /Flechtlingen / Opfang) mei jild stipe en de minsken hjir oantrúnt om frijwilliger te wurden.)


L.C. 17-7-2002.

Usmaeva’s als eerste uit opvang asielzoekers uit Berlikum.

Verhuizing van alle 110 asielzoekers begonnen. Ze worden overgeplaatst naar centra elders in het land..........etc.........etc..............(foto).

(Hja sieten yn foarhinne it âlderein- en fersoargingstehûs "Berlingahiem".)

Sint Annaparochie. L.J. de Leeuw.


L.C. 22-2-1902.

Berlikum, 20 Februari.

Het chr. fanfarecorps "De Bazuin" maakte Dinsdag j.l. een wandeltocht door het dorp en hield daarbij een collecte langs de huizen ten bate van de Boerengezinnen, ("Boeren"-oarloch yn Súd-Afrika, de Ingelsen tsjin de Súd-Afrikaanske Boeren.) opgesloten in de concentratie kampen. (in Ingelske útfining) Deze collecte bracht op de som van f.43,57 Den vorigen avond was in de Hervormde Kerk eveneens eene collecte gehouden voor bovengenoemd doel, nadat de heeren Steenekamp en de Villiers, twee oud commandanten der Boeren, een en ander van den huidigen oorlog hadden medegedeeld. Deze collecte bracht op f.76,01 ½ .


L.C. 18-11-2002.

Voldoende personeel glastuinders Berlikum.

De glastuinders kunnen gekwalificeerde mensen genoeg krijgen.

(foto : kassen.)


L.C. 13-10-2007.

Poolse helpers in de kassen.

Er is in Nederland nog sprake van werkeloosheid, 3.3 procent zeggen Europese rekenmeesters. En toch is er sprake van een arbeidstekort. Poolse werknemers hebben inmiddels de reputatie deze leemte te kunnen vullen. Vaak blijven ze voor een periode van 6 tot 8 weken en trekken dan weer verder of voor even huiswaarts. Gelijk vroeger de hannekemaaiers hielpen bij het oogsten. Tot tevredenheid van bijvoorbeeld tomatenteler Aart Conelissen in BERLIKUM. Ook paprikatelersbedrijf Simon Pepper weet zich verzekerd van buitenlandse werkkrachten. Ze werken hard, hebben het werk snel onder de knie en zijn vaak ook nog eens multi-inzetbaar. Dan zit paprika- en komkommerteler Harm Schiphof te BERLIKUM in een bevoorrechte positie. Op het drie hectare grote kassenbedrijf weten hij en zijn broer het te rooien met werknemers uit de eigen regio, vier vaste krachten en vier deeltijdwerkes. "Dat heeft ook weer wat extra waarde voor de omgeving", constateert Schiphof. En in het zomerseizoen is het de schooljeugd die helpt, "al wordt dat wel ieder jaar moeilijker omdat ze na een tijdje de motivatie verliezen".Het zijn de Poolse werkkrachten die met hard en vlijtig werken de klussen doen waarvoor Nederlanders de neus ophalen.


L.C. 1-9-2007.

Poolse werklust in Berlikum.

Op termijn zal misschien wel een vijfde van alle banen in Friesland worden ingevuld door buitenlandse werknemers, voorspelt Wiebe Jelsma van uitzendbureau "A.B. Frieslân" in de twee delige documentaire: "Túnkers om útens " en "Hopenlijk nemen ze me niet kwalijk dat ik hun werk inpik". Omrop Fryslân volgt in dit programma voor Nederland 2 enkele Polen en ondernemers uit het Westland die in de kassen van Berlikum werken. Zo’n 10 jaar geleden trokken tuinders uit het Westland naar Berlikum vanwege aantrekkelijke subsidies, de goede gronden en om werkeloze Friezen aan de slag te helpen. Tegenwoordig moeten Polen komen om de Friese tomaten en paprika’s te plukken. Het blijkt een groeimarkt. "Voor Fryslân is dit iets wat de komende jaren alleen maar zal toenemen"stelt Wiebe Jelsma. Marzena werkt al sinds 2004 het grootste deel van het jaar in Fryslân, sinds twee en een half jaar als tomatenplukster voor de famile Cornelissen in Berlikum. Haar dochter blijft bij oma in Polen. Even later toont Marzena met trots de kavel waar zij en haar vriend het allemaal voor doen: "Hier gaan we ons huis bouwen". Dank zij Nederland hebben we daar de centjes voor. Totale kosten 75.000 euro. Nederland 2. 14.00 uur. André Horjus.